ن : حميد
چرا لقب صادق ؟
ششمین پیشوای معصوم نامش جعفر است اما "صادق"مشهورترین
لقب ایشان است. جالب است بدانید پیامبر اکرم (ص) درخصوص انتخاب
نام و لقب امام ششم فرموده است:
"وقتی که فرزندم جعفر متولد شد نام او را صادق بگذارید زیرا فرزند
پنجمش جعفراست و ادعای امامت میکند و او در نزد خداوند جعفر
کذاب است."
ابن بابویه و قطب راوندی روایت کرده اند:
از حضرت امام زین العابدین (ع) پرسیدند که امام بعد از شما کیست؟
فرمود :محمد باقر که شکافنده علوم است. پرسیدند: بعد از او امام چه
كسی خواهد بود؟ فرمود: جعغر که نام او نزد اهل آسمانها صادق است.
سيماي امام جعفر صادق(ع):
درباره سیمای آن حضرت گفته اند: میانه بالا، افروخته رو و سفید،
کشیده بینی و مشکین موی بود و بر گونه اش خال سیاهی داشت
و به روایت امام رضا(ع) نقش نگینش «الله ولی عصمتی من خلقه»
و به روایتی دیگر «الله خالق کل شیء» بود.
ولادت امام صادق(ع) :
آن حضرت در روز هفدهم ربیع الاول سال۸۳ هجری قمری همزمان با
سالروز تولد حضرت رسول اکرم(ص) به دنیا آمد. روزی که شریف و عظیم
بود و صالحین از آل محمد(ص) حرمت این روز را نگاه می داشتند. پدر ایشان
حضرت امام باقر(ع) و مادرش «ام فروه» است که گفته اند که نام او فاطمه بود.
امام صادق (ع) درحق مادرش می فرمود: مادرم از بانوانی بود که ایمان آورد،
تقوی و پرهیزکاری اختیار کرد، احسان و نیکوکاری نمود و خداوند نیکوکاران
را دوست دارد.
سيره حضرت صادق (ع) :
در كتاب «مشکاه الانوار» نقل شده است که روزی مردی خدمت امام
جعفر صادق(ع) رسید و عرض کرد پسر عمویت نسبت به شما اهانت
و بدگویی کرد . پس حضرت وضو گرفت و داخل نماز شد.
راوی مي گويد:
من در دلم گفتم که آن حضرت نفرین خواهد کرد بر او ، پس حضرت دو
رکعت نماز خواند و فرمود: ای پروردگار این حق من بود به او بخشیدم
و تو جود و کرامتت از من بیشتر است پس ببخش او را به کردارش نگیر
و او را به عملش جزا مده . پس دقت کردم و دیدم که آن حضرت پیوسته
برای او دعا کرد.
چرا به شیعه ، شیعه جعغری می گویند ؟
با از بین رفتن حکومت خاندان بنی امیه و روی کار آمدن خاندان
بنی عباس در عصر امامت امام جعفر صادق (ع) فضایی برای
حضرت بوجود آمد تا مسایل فقهی و کلامی و ... را برای مردم
تبیین نموده و هزاران شاگرد و فقیه تربیت نماید که به همین جهت
عصر ایشان را عصر تولد دوباره شیعه و پایه گذاری محکم مذهب
تشیع می دانند و شیعه را نیز شیعه جعفری نام نهاده اند.
ماجراي وصيت امام صادق (ع) :
بعد از به شهادت رساندن امام جعفر صادق (ع) يكي از نزدیکان
خلیفه (منصور دوانيقي) میگوید: شبى منصور مرا طلبید، چون
رفتم دیدم که بر کرسى نشسته و شمعى در پیش او نهادهاند و
نامه در دست دارد و مىخواند.
چون سلام کردم نامه را پیش من انداخت و گفت: این نامه محمّد
بن سلیمان والى مدینه است و خبر وفات جعفر بن محمد را
نوشته است. سپس گفت: بنویس هر کسي را كه او وصىّ کرده
او را بطلب و گردن بزن !
بعد از چند روز جواب نامه رسید که جعفر بن محمد پنج نفر را
وصىّ کرده است: خلیفه (خود منصور) و محمّد بن سلیمان(والى
مدینه) و دو پسر خود عبد الله و موسى(امام موسي كاظم) و
حمیده خاتون (مادر امام موسى كاظم) را.
چون منصور دوانقي نامه را خواند ، گفت: اینها را نمىتوان کشت!
(الکافى، ج 1، ص 247)
:: موضوعات مرتبط: اهلبیت (ع)
