امامان معصوم گرچه امام و رهبر مردم بودند و می توانستند از حق و 

حقوقی که خداوند برای آنان قرار داده استفاده کنند ولی با این حال

کار می کردند و ثروت به دست می آوردند و زندگی را از این راه اداره 

می کردند و از همین ثروتها در راه خدا انفاق می کردند.

پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) قبل از بعثت به چوپانی و تجارت

مشغول بودند اما پس از هجرت به مدینه ، کشاورزى و باغبانى داشتند.

امیرالمومنین (ع) نیز علاوه بر زمامداری و امامت به زراعت و باغبانی 

پرداخته و با حفر چاه های آب نخلستانها را آباد می کرد و سپس آن ها

را وقف یتیمان و فقرا می نمود .

همچنین سایر ائمه (ع) تا زمان امام صادق (ع) به کشاورزی مبادرت

می نمودند و امام ششم شیعیان علاوه بر کشاورزی به تجارت هم

می پرداخت و از این طریق احکام و آداب تجارت را نیز تعلیم می فرمود.

نکته جالب اینجاست که ما از مکتب حسین (ع)فقط بخش شهادت و از 

مکتب سجاد (ع) فقط دعا و عبادت و از مکتب صادق (ع) فقط فقه و  کلام

را آموخته ایم و یادمان رفته این ستارگان نورانی بخشی از زندگانی خود را

به کار و تلاش و کسب رزق حلال از دسترنج خود اختصاص داده بودند .