
آنچه از کودکی راجع به بهشت به ما گفته اند تصور یک باغ با تمام
زیباییهای آن است و آنچه در قرآن راجع به بهشت گفته شده چهار
نوع بهشت است :
جنت عدن و جنت فردوس و جنت نعيم و جنت مأوي؛

ویژگیهای بهشت و بهشتیان :
قرآن كریم بهشت و بهشتیان را اینگونه معرفی نموده :
1ـ باغهای طربانگیز كه زیر درختان آن نهرها جاری است. این بیان
حدود 70 بار در قرآن آمده است.
2ـ درختان و سایههای آن مانند میوههایش همیشگی است:
«أكلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها».
3ـ فرشتگان بر بهشتیان وارد میشوند و سلام و تحیّت میگویند.
4ـ لباسهای آنان از حریر و پرنیان است.
5ـ بر تختها تكیه زده، نه آفتاب سوزان میبینند و نه سرما.
6ـ سایه درختان بهشتی بر سر بهشتیان و میوههایش در دسترس
آنان است.
7ـ ساقیان زیبارو و حوریان با جامهای سیمین و بلورین گرد آنان
میگردند.
8ـ شرابهایی مینوشند كه طبعش چون زنجبیل و عطرآگین است.
۹ـ چشمه سلسبیل در آن جاست.
10ـ جهانی است بزرگ و كشوری است پر نعمت.
11ـ لباسشان از استبرق و دست بندهایشان نقرهفام است.
12ـ ساقی شرابشان پروردگار، و شرابشان طاهر و پاك است.
13ـ در رخسارشان شادمانی نعمتهای بهشتی پایدار است.
14ـ شرابشان ناب و سر به مهر و دست نخورده است.
15ـ تركیب طبع آن شراب این كه به مشك مهر كردهاند و از عالم
بالا است: «وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِیمٍ».
16ـ آبهای بهشت هیچ گاه گندیده نمیشود و طعمش تغییر نمیكند.
17ـ نهرهایی از شراب ناب كه برای نوشندگان لذت بخش است و
چشمههایی از شیر كه طعمش تغییر نیابد و چشمههایی از عسل
مصفّا در آن جاست.
18ـ جایگاه امن، امان و سلامتی است.
19ـ در آن جا برای بهشتیان از همهی میوهها به اضافه لطف و بخشش
پروردگارشان هست و آنچه كه انسان بخواهد و چشمها را به شوق و
لذت اندازد مهیاست و انسان در آن جاوید باشد:
«وَ فِیها ما تَشْتَهِیهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْیُنُ وَ أَنْتُمْ فِیها خالِدُونَ».
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيًّا.[آیه ۶۳ سوره مریم]
«اينست آن بهشتي كه ما به هر يك از بندگان خود كه متّقي و پرهيزكار
باشد، به ارث ميدهيم.»
وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ. [آیه ۷۲ سوره زخرف]
«و اينست آن بهشتي كه به شما در پاداش و مزد كرداري كه انجام
دادهايد، به عنوان وراثت ميرسد!»
- در تفسیر دو آیه فوق این حدیث پیامبر را نقل کرده اند:
"هيچكس نيست مگر آنكه براي او منزلي در بهشت است و منزلي
در جهنّم؛ پس شخص كافر، منزل جهنّميِ مؤمن را از او به ارث ميبرد
و شخص مؤمن، منزل بهشتيِ كافر را از او به ارث ميبرد."
استقبال فرشتگان از اهالی بهشت :
(و سيق الذيـن اتقـوا ربهم الـي الجنه زمرا حتـي اذا جاءوها وفتحت
ابـوابها و قـال لهم خزنتها سلام عليكـم طبتـم فـادخلـوها خالدين)
سوره زمر, آيه73
آنان كه تقـواي الهي را پيشه كـردنـد, گروه گـروه به سـوي بهشت بـرده
مي شـوند و هنگامـي كه به آن مـي رسنـد, درهاي بهشت گشـوده
مـي شـود و نگهبـانـان بهشتـي به آن ها مـي گـوينـد: سلام بـر شمـا
گـوارايتـان بـاد. به بهشت بـريـن وارد شـويـد و جاودانه در آن بمانيد.
درجات بهشتیان :
اهل بهشت همه با هـم نمـي روند, زيرا در درجات با يكـديگر تفاوت دارند,لذا هر گروه طبق درجه و مقام خـود به بهشت مي رود.
امام محمد باقر(ع) می فرمایند:
«بهشت دارای هشت در است که عرض هر در، به اندازه چهل
سال راه است.»
نکته مهم :
قرآن در اوصاف بهشت و جهنم، به بیان آن دسته از مطالبی كه برای
همگان قابل ادراك است پرداخته و با بیان نمونههایی كه در این جهان
وجود دارد مطلب را به ذهن نزدیك ساخته و گرنه، نظام آخرت با نظام
دنیایی تفاوت اساسی دارد و واژهی دنیایی توان تفسیر آن را ندارد؛
همانطوریکه كه جنین در رحم مادر توان درك واقعیتهای خارج از رحم
را ندارد.

اهل بهشت از نگاه روایات :
بهشت پاداش فرمانبر است.
بهشت سراى پرهیز کاران است.
بهشت آخرین هدف سبقت گیرندگان، و آتش سرانجام افراط کنندگان
است.
بهشت سرانجام کار پیروزمند است.
بهشت پاداش هر مؤمن احسان کننده است.
رسیدن به بهشت با پاکیزگى، و دورى از گناهانست.
بهاى بهشت عمل صالح است. (یعنى هر که بهشت خواهد باید عمل
صالح انجام دهد).
بهاى بهشت بىرغبتى در دنیاست.
بزرگان اهل بهشت سخاوتمندان، و خویشتن داران است.
بزرگان اهل بهشت افراد مخلصند.
مهتران اهل بهشت خویشتنداران نیکو کار است.
طلب کردن بهشت بدون عمل حماقت است.
بهشت با آرزو کردن حاصل نخواهد شد (بلکه نیازمند به عمل است).

:: موضوعات مرتبط: قبر و قيامت

ن : حميد