درست نیمه ماه مبارک رمضان بود که علی و فاطمه علیهما السلام

صاحب اولین فرزند خود شدند و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با

شنیدن خبر تولد اولین نوه اشان شادمان شدند.

ویژگی های ظاهری امام حسن مجتبی(ع) :

 

انس بن مالک درباره امام حسن مجتبی(ع) می گوید :

هیچ فردی از امام حسن(ع) شبیه تر به پیامبر(ص) نبوده است.

شیخ عباس قمی، انوار البهیّه فی تواریخ الحجج الإلهیّة، ص 38

---

أحمدبن حنبل به نقل از علی بن ابیطالب(ع) می نویسد:

حسن(ع) از سینه تا سر شبیه ترین فرد به نبی گرامی اسلام بود و

حسین از سینه به پایین بیش ترین شباهت را به آن حضرت داشت.

 بحارالانوار، ج 43، ص 301، ح 64

---

ابن صبّاغ مالکی در زیبایی صورت و اعضای حسن بن علی(ع)می نویسد:

رنگ چهره حسن بن علی(ع) سفید آمیخته با سرخی بود؛ چشمانش

سیاه ؛ درشت و گشاده؛ گونه هایش هموار، موی وسط سینه اش نرم؛

موی ریشش پر و انبوه؛ پشت گوشش پرمو؛ گردن آن حضرت کشیده،

برّاق همچون شمشیری از نقره؛ مفاصلش درشت و دوشانه اش پهن و

دور از یکدیگر بود؛ انسانی چهارشانه، میانه قد و نمکین که نیکوترین صورت

را داشت؛ ریش خود را با رنگ سیاه خضاب می کرد؛ مویش پرچین و کوتاه

و قامتش رسا بود.

سیدمحسن امین، أعیان الشیعة، ج 1، ص 563؛

---

واصل بن عطا گفته است:

صورت حسن بن علی(ع) چون سیمای انبیا و هیأت و شکل او چون هیأت

ملوک و امرا بوده است.

اعیان الشیعه، ج 1، ص 562

---

محدثان، سیمای ملکوتی امام مجتبی(ع) را چنین توصیف کرده اند:

رخسارش سفید و آمیخته با سرخی؛ سیاهیِ چشمانش در کنار سفیدی

آن درخششی خاص داشت؛ دارای مویی درهم و پیچیده و انبوه بود؛

استخوان و عضلاتش درشت؛ فاصله شانه و بازوانش زیاد؛ گردنش همانند

ابریقی نقره می درخشید؛ با هوش و ذکاوت سرشاری که داشت، هر آنچه

از جدّ و پدر و مادرش سرمی زد، همانند آینه تمام نما در وجودش منعکس

می گشت؛ او در امتیازهای عقلی و اخلاقی در بلندترین قلّه قرار داشت؛

در کنار همه آنچه گذشت، از اصالت و ریشه ای بس والا برخوردار بود و بر

اساس قانون وراثت و نسب همه برجستگی ها و سرمایه های معنوی

رسول گرامی اسلام در وجود حسن بن علی(ع) تبلور یافته بود

و به قول معروف:  (آنچه خوبان همه دارند او یکجا داشت)

رسول خدا (ص) در مواردی از امام حسن و برادرش امام حسین به

ریحانه و سیّد تعبیر می کند، آن جا که می فرماید:

" حسن و حسین دو ریحانه من در دنیایند "

 
علامه طریحی در توضیح واژه (ریحانه) می نویسد:

هر گیاه خوشبو و لذّت بخشی را ریحانه گویند و  خوشبوترین و جذاب ترین

گل و گیاه نزد رسول خدا (ص) دو فرزندش حسن و حسین بودند و این

زیباترین نوع تشبیه است.

مجمع البحرین، ج 2، ص 363

---

 

 کرامت امام حسن مجتبی (ع):

 

انس بن مالك گويد: 

«يكي از كنيزان امام حسن(ع) شاخه‌ي گلي را به آن حضرت اهدا كرد. 

امام (ع) آن گل را گرفت و به او فرمود:

من به حضرت گفتم: «اي پسر رسول خدا ! آيا به راستي به خاطر اهداي

يك شاخه گل ناچيز، او را آزاد كرديد؟ » 

 امام(ع) فرمود: 

«كَمالُ الْجُودِ بَذْلُ الْمَوْجودِ»

“نهايت بخشش آن است كه تمام موجودی (دارایی و هستی)

 خود را ببخشي”

 و آن كنيز از مال دنيا جز آن شاخه‌ي گل را نداشت.

خداوند در قرآنش فرموده: 

«وَ إذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّهٍ فَحَيّوا بِأحْسَنِ مِنْها اَوْ رُدُّها.» (سوره نسا؛آيه 86) 

“هر گاه كسي به شما تحييت گويد او را همان گونه و بلكه بهتر

پاسخ دهيد” 

پاسخ بهترِ بخشش او ، همان آزاد كردنش بود

---

 

راجع به كرامت‌های کریم اهل بیت یعنی امام حسن ـ علیه السّلام ـ

داستان‌های زیادی در تاریخ آورده شده امّا وقتی از خود امام پرسیدند،

چرا هرگز سائلی را ناامید برنمی‌گردانید؟ فرمودند:

"من هم به درگاه خدا سائلی هستم و می‌خواهم كه خدا محروم نسازد

و شرم دارم كه با چنین امیدی سائلان را ناامید كنم. خداوندی كه عنایتش

را به من ارزانی می‌دارد، می‌خواهد كه من هم به مردم كمك كنم" .

 

آری بخاطر این بخشندگی‌ها و كارهای نیكویی كه از امام حسن (ع)

در مسیر خیر، احسان و كمك به طبقات درمانده و نیازمند انجام می‌گرفت

باعث شده كه به ایشان كریم اهل بیت گفته شود. ضمن اینکه طبق نقل

مشهور ایشان دو بار در طول عمر شزیفشان تمام دارایی خود را با فقرا

نصف کرده که در تاریخ بی سابقه است. پس لقب «كریم» برازنده آن

حضرت است.

:: موضوعات مرتبط: اهلبیت (ع)