برخي تصور مي كنند چون وظیفه اش بوده تشکر لازم نیست مثلا : 

مدیر از سرایدار تشکر نمی کنه چون تصور ميكنه شغلش اين بوده.

مرد از زحمات همسرش در خانه تشكر نميكنه چون تصور ميكنه او وظيفه اش بوده.

زن از زحمات همسرش در خارج از منزل تشكر نميكنه چون تصور ميكنه او به وظيفه اش عمل كرده.

از رفتگر محله تشکر نمی کنن چون تصور ميكنن شغلش اينه.

و دهها مورد ديگه...

  اما در مقابل ، تشكر برخي ها هم خيلي افراطي و عجيبه  :

 نوكرتم....خاک پاتم ...و...

رهنمون معصوم (ع) :

" تشکر بیش از اندازه (چاپلوسی) است ؛

کمتر از اندازه (حسادت) است ؛

و تشكر به اندازه ( انصاف ) است " .